Update 12 maart

Gisteren heb ik een telefonisch afspraak gehad met dokter Zwanenburg van de radiotherapie. Ze wilde graag weten hoe het met me was en ze vertelde dat de bestraling nog wel zeker 3 weken doorwerkt in mijn systeem en dat het dus geen wonder is dat je hierdoor erg moe bent. Ik heb dan ook heel wat meegemaakt in een hele korte periode.
Het moeilijke slikken was een gevolg van de bestraling en zou ook langzaam beter worden.
Ze wilde weten welke afspraken er allemaal ingepland stonden en mocht ik vragen hebben dat ik haar altijd mag bellen. In principe hoef ik haar niet meer te zien.

Vandaag woensdag 12 maart hadden we een afspraak met een instrumentenmaker voor een comfortabelere nek kraag maar de kraag die ik heb is de meest comfortabele die er bestaat. De anderen zijn allemaal harder en gaan op den duur meer pijn doen.
De man schuurde wel een stukje af van het gedeelte bij mijn oren omdat deze kraag vrij hoog zat en tegen mijn oorlel aan duwde. Dat voelde al wat fijner.
Hij bestelde tevens wat hoesjes die ik in de kraag kan dragen tegen het transpireren en irritatie. Deze zouden dan in de loop van volgende week naar ons opgestuurd worden.
De instrumentenmaker vond het vreemd dat ik geen verlengstuk in de vorm van een corset aan mijn kraag had hangen in verband met mijn wervels in de rug en ook vond hij het gek dat de kraag 's nachts af mag.
Ik mag toch hopen dat de orthopeed weet waar hij het over heeft en krijg het alleen bij de gedachte dat ik dat ding dag en nacht om moet al Spaans benauwd.

Ik begin nu wel op een punt te komen dat ik behoorlijk baal van alles en ben boos dat mijn lichaam me in de steek laat. Ik vind het moeilijk om me eraan over te geven dat ik niet kan doen wat ik wil en op zo'n manier momenteel geleefd wordt.

Een lieve vriendin verwoordde heel goed hoe ik me voel:
Moeilijk om het te ondergaan, als je zo uit je actieve leventje wordt geplukt en nu aan rustmomentjes moet toegeven . zo niet leuk om verstand boven gevoel te moeten zetten .