4e bestraling

Ze hadden me al gewaarschuwd dat je van de Dexamethason hyper kon worden, nou dat heb ik gemerkt. Tot 4 uur vannacht heb ik klaarwakker gelegen. Er ging van alles door m'n hoofd over de afgelopen dagen maar ook over vroeger, dingen die me ineens te binnen schoten die ik nog moest zeggen, vakanties, noem maar op. Ik had een notitieboekje naast mijn bed liggen en iedere keer schreef ik het op in het boekje.
Daarna heb ik vast geslapen tot ik om half 7 wakker gemaakt werd. Waarom zo vroeg?
Na het ontbijt douchte ik me en vanmorgen kwam dokter Laterveer weer langs die vooral benieuwd was of ik geen rare dingen meer gevoeld had.
Zodra de bestraling voorbij is gaan we de Dexamethason weer afbouwen. Ik vroeg nog of ik kon autorijden met een nek kraag maar dat vond hij meer een vraag voor de orthopeed. Zelf dacht hij, net als ik, dat het wel lastig was vooral voor de dode hoek. Maar doordat ik ook mijn vrachtwagenrijbewijs heb, ben ik wel gewend om op spiegels te rijden.
Ook vroeg ik zijn mening over trappen lopen. Dat zou kunnen als ik heel voorzichtig was en misschien kon ik alvast gaan oefenen met de trappen in het ziekenhuis. Een bed beneden in de kamer was volgens hem niet nodig.
Het infuus was ook goed gegaan en mijn hand was zowaar niet blauw.
De verpleging ging vanmorgen mijn haren wassen dat was erg fijn. Ze legden een plastic zak aan het hoofdeind van het bed en een extra kleed op het hoofdeind. Ze liet het hoofdeind weer wat kantelen en waste zo m'n haar. Dat voelde wel weer even frisser.
Ik las wat in mijn boek en rommelde wat met mijn laptop tot het eten kwam om 12 uur.
Vandaag had ik voor de verandering eens geen aardappels maar macaroni met wat rauwkost. Ik miste het gebakken eitje en de geraspte kaas (en de smaak, haha). Toe weer een citroenvla met mandarijn.
De ambulancebroeders waren er weer mooi op tijd en Nathalie zou met me meerijden vandaag. Ze kwam precies aan toen zij er waren. Deze ambulance kwam uit Drachten en de mannen wisten niet precies waar ze moesten zijn in Zwolle dus Nathalie wees ze de weg naar de Isala kliniek radiografie. Zo zit de 4e bestraling er ook al weer op. Gelukkig verdraag ik het nog goed, ben wel moe maar heb geen verbrandingsklachten in mijn slokdarm.
Op de kamer kletsten we lekker nog een poosje en toen ging ze weer naar huis om te studeren.
Alie van de golfclub, die ook gastvrouw is hier in het ziekenhuis kwam gezellig even langs om bij te kletsen met een lekker doosje chocolade opkikkertjes.
Niet veel later kwamen Annette en Wil, mijn collegaatjes, op bezoek. Was ook weer erg fijn om hun te zien en bij te praten.
Na het brood eten las ik even in mijn boek terwijl ik op bed lag en toen was het alweer bezoektijd.
Femmie, een ex collegaatje, kwam langs en we babbelden honderduit. Hannelore was er met haar zus Ofra en later kwamen Sebastian, Tom en Nathalie ook. Een gezellige boel.
Vandaag waren ze ook nog de bloedsuiker spiegel komen meten en die was goed 5,6 (moet onder 7 zitten).
De Dexamethason hadden ze vanmiddag vroeger gegeven zodat ik hopelijk vannacht een iets langere nachtrust heb. Iedere keer als de zusters binnen komen vragen ze of ik het niet koud heb maar de rest van het ziekenhuis is zo warm, ik vind een koele kamer wel fijn.
's Avonds heb ik ook nog een hele poos met Jeanne gebeld, een goede kennis, die zeer benieuwd was hoe het nu met me ging.