Pagina's

maandag 4 april 2016

Steeds vermoeider

De laatste paar weken merk ik dat ik steeds minder energie heb en weinig uitvoer. De trap oplopen gaat me moeilijker af en als ik gedoucht heb moet ik eerst een poos bijkomen en zit dan behoorlijk te hijgen en te piepen.
Het inzwachtelen van mijn benen heeft de Wijkzorg een aantal keer gedaan waardoor ik aan huis gekluisterd was, want ik kon geen normale lange broek of schoenen aan, alleen een jogging broek en slippers.

Toen iemand kwam om steunkousen op te meten bleek het vocht nog te weinig geslonken te zijn en zou het volgens die man zeker nog 4 weken duren. Dit deed me besluiten te stoppen met het zwachtelen.
Mijn gewicht neemt enorm toe door het vocht in mijn benen en buik (12 kg sinds we terug zijn van vakantie), maar daarentegen is mijn eetlust verdwenen.
Koffie met een lekker chocolaatje lust ik al een aantal weken niet en een glaasje wijn vind ik helaas ook niet lekker meer.
Ik weet dat ik veel moet drinken maar zelfs water gaat me op een gegeven moment tegenstaan en de plastabletjes helpen niet.

Tot een uur of twee 's middags voel ik me hondsberoerd, daarna gaat het wel.
Eigenlijk wordt alles steeds minder leuk want ik ga er bijna niet meer op uit omdat de minste inspanning al te vermoeiend is. Alleen in de rolstoel kom ik nog zo nu en dan buiten.
De X-Geva kan ik stoppen want dit zou mijn lever weer meer belasten qua medicijngebruik.
Bezoek en telefoontjes vind ik heel lief maar zijn ook inspannend.

Verwennerij:

Ine

Rosa, Boudewijn

Gizella

Annette

Florida ladies
Rob en Yvonne
De huisarts kwam vandaag weer langs voor haar 2 wekelijks bezoekje, erg fijn en ze is zeer begripvol. Ik heb veel steun aan haar.