2e bestraling

Vannacht  heb ik  niet lekker geslapen want mijn rug deed erg zeer. Ik beweeg natuurlijk totaal niet en mijn spieren worden ook slapper. Het was nog een toestand om hoger in bed te gaan liggen gisteravond.

Omdat het zo’n pijn deed met afzetten in bed, stelden ze het bed zo in dat het hoofdeind helemaal naar beneden stond en het voeteneind in de lucht. Zo gleed ik met behulp van de zusters omhoog. Wat een gedoe want door de kraag kon ik steeds moeilijker ademen. Ik ben zo blij dat ik ’s nachts die nek kraag af kan want het ding is enorm warm en begint al te irriteren op mijn huid.

Na het ontbijt en de medicijnvoorraad ingenomen te hebben was Tom al om half 9 bij me omdat de artsen visites lopen vanaf half 9. Uiteindelijk kwam er pas om kwart voor 10 een internist aan mijn bed die vertelde dat dr. Laterveer nog vrij was vandaag!

Hij zei dat ze er vandaag achteraan gaan om duidelijkheid te krijgen over de nek kraag en dat er overlegd moet worden met de neuroloog, radioloog, oncoloog en orthopeed. Volgens mij wil gewoon niemand de verantwoordelijkheid nemen. Hij adviseerde dat hoe vervelend ook, ik toch in bed moest blijven om de kans op een dwarslaesie te verkleinen.

We vroegen hem ook naar de botversterkers en hij zei dat ze al jaren goede resultaten hadden met APD en dat hij dacht dat het voor mij ook het meest geschikte was. Tom stelde allerlei vragen en hij gaf ook overal duidelijke antwoorden op. 

We wachten even af wat de arts morgen zegt. Tom bleef nog even bij me koffie drinken en ging daarna naar huis om thuis te werken.

Ik werd geholpen met wassen en aankleden wat best pijnlijk was, al dat gesjor om kleding aan te krijgen.

De verpleegster kwam vlak erna langs en zei dat ze de neuroloog gesproken had maar die bemoeit zich niet met de kraag. De orthopeed was er vanmiddag pas. De instrumentenmaker in Zwolle wilde eerst een aanvraag ontvangen als er een andere nek kraag moet komen.

Als lunch kreeg ik cordon bleu met aardappelpuree en witte boontjes. 

Vlak na het eten kwam de orthopeed langs en zei dat de nek kraag goed is voor me. Het doet precies wat het moet doen. Ik mag met mijn nek niet voorover of achterover buigen. Hij denkt dat het ook niet nodig is om een groter corset te dragen. En het allerfijnste was dat hij zei dat ik uit bed mag!!

Hij heeft nooit gezegd dat dit niet mocht zei hij.  Volgens mij kwam dit van de internist af vrijdag. Heb ik drie dagen in bed gelegen voor niks. Hij was de deur nog niet uit of ik ging zelf naar het toilet in de badkamer op mijn kamer. Wat een verademing.

Ben zo blij!!

Tom was er al weer om half 2 want de ambulance kwam me halen om naar Zwolle te rijden en hij reed mee bij mij achterin. Ik stapte zelf over op de brancard, veel makkelijker. In het ziekenhuis stond alles klaar voor de behandeling en nadat ze een poos met me bezig geweest waren om me goed in positie te leggen werd ik bijna 2 minuten bestraald. Dat was zo voorbij. Het opstaan van de behandeltafel was weer pijnlijk want het was echt een rechte plank. De rit met de ambulance was te doen want ik had van te voren een tablet tegen misselijkheid ingenomen.

Eenmaal weer terug in Meppel zag ik dat ze een ander bed neergezet hadden. Dit hadden ze beloofd, het is een speciaal bed tegen doorliggen. Een soort luchtbed die zichzelf opblaast. Achteraf is dit ook niet meer nodig nu ik eruit mag natuurlijk. Ik deed even een dutje want ik was best moe geworden.

Ik kreeg nog bezoek van Grietje, die ik ken van de golfclub, en kreeg een leesboek en een potje met Muscari, leuk. We hebben fijn gepraat.

’s Avonds kwamen de kinderen en Tom weer langs en het was fijn om ze nu ook even te kunnen knuffelen terwijl ik stond.

Van Nathalie kreeg ik het nieuwste leesboek van Esther Verhoef, De Kraamhulp. Zo lief.
Ik kan ze nu ook uitzwaaien en heb een pracht uitzicht.

Ik keek wat tv en vind het zo fijn dat ik nu zelf in de badkamer terecht kan.