Weekend

In de nacht van vrijdag op zaterdag ben ik 's nachts door het verplegend personeel naar een andere kamer verhuisd waar ik helemaal alleen kon liggen en daardoor goed kon slapen.
Ze hadden me zomaar tot 8 uur laten liggen voordat ze me terug brachten. Mijn mond begon eindelijk wat beter te voelen en ik at een beschuitje hagelslag en wat vla voor ontbijt, de smaak is nog wel vlak. Mijn temperatuur was 37.3 dus dat was mooi.

De buurvrouw werd naar een eigen kamer overgebracht en de man mocht naar huis zodat ik nu de grote zaal fijn voor mij alleen had.

In het weekend is er ook 's morgens bezoekuur en omdat het zulk mooi weer was, was Nathalie op de fiets gestapt om gezellig een uurtje langs te komen.
De lunch bestond uit lekkerbekje met aardappelen en groente, nou ik had wel eens lekkerder bekjes gegeten.

Aan de verpleging vroeg ik om de plastabletten weer op te starten want mijn voeten waren zo gezwollen, je zag mijn enkels amper en m'n tenen deden gewoon pijn.
Tom en Sebastian kwamen 's middags op bezoek en verder was het rustig.
De naald in mijn pols begon steeds zeerder te doen en er om heen werd het nu ook blauw.
Ik probeerde nog 2 boterhammen te eten en kreeg de flesjes bijvoeding. Als ik mijn neus dichthield en gauw door dronk proefde ik het niet zo.
's Avonds kwamen Tom en Nathalie en ze hadden diverse beterschap kaarten meegenomen, leuk.  Ze had 's middags lekker appeltaart gebakken en een heel klein stukje voor me meegenomen om te proeven, maar helaas smaakte het nog niet. Ik vond het zo sneu voor haar. Hannelore kwam ook gezellig even langs.
Ik had de hele dag een onbestemd gevoel in mijn buik. 's Avonds maakte ik een leuk praatje met een verpleegster en ze vertelde me verschillende dingen uit mijn medische dossier. Onder andere dat de ontstekingswaarde toen ik dinsdag binnenkwam 310 was en nu is gezakt naar 69, een heel verschil.
Later keek ik op mijn laptop wat televisie programma's terug.

's Nachts was het heerlijk rustig en kon ik goed slapen.
Rond 4.45 uur werd ik wakker omdat ik vreselijke buikkrampen had en ik kon net op tijd bij de wc komen. Gelukkig is deze recht tegenover de kamer.
De naald in mijn pols had de hele nacht zo'n pijn gedaan, ik kon wel janken.
Rond 7.45 uur probeerde ik wat te eten, beschuitje, plakje krentenbrood en thee.
Mijn temperatuur was 37.5 en de bloeddruk was goed. In overleg met de verpleging besloten we de naald van het infuus uit mijn pols te halen, het deed zo'n verrekte pijn. Vanmiddag om 15 uur moet ik wel weer nieuwe antibiotica door infuus krijgen want het is er niet in tabletvorm en ik hoop dat er een anesthesist aanwezig is voor een nieuwe prik.

Ik kon nu wel even heerlijk douchen en beide handen gebruiken om mijn haar te wassen. Het begint al enorm uit te vallen, ik schrok toen ik mijn haar borstelde. Wat gaat dat snel.
Een verpleger kwam langs en zei dat ze soms een infuus plaatsen in een voet en of hij mocht kijken of dit zou lukken. Omdat mijn voeten zo dik zijn leek mij dit niet zo'n goed plan, maar misschien alles beter dan toch in mijn arm. Het deed me alleen denken aan zo'n band voor gevangenen waar je dan aan vast zit. Hij prikte, wat pijn deed, maar jammer genoeg lukte dit niet. Er moet nu echt alleen maar een anesthesist aan komen, de rest kan de boom in.

Ineens werd ik zo verdrietig en boos over alle toestanden dat ik een poos heb zitten huilen
Hannelore en Sebastian kwamen aan het eind van de ochtend een half uurtje langs en ik kon even mijn frustraties kwijt bij ze.
Het warme eten vandaag was een runderlapje met boontjes en aardappel of bami met saté. Niet echt geschikt voor als je diarree hebt. Dit komt nu waarschijnlijk als bijwerking van de antibiotica.
Normaal vinden er op zondag geen operaties plaats maar de verpleging had gebeld en er was een anasthesist "in the house" die ze belden en op de kamer een infuus kwam plaatsen. Ze deed heel voorzichtig en het lukte haar om aan de linkerkant van mijn hand een naald te plaatsen, zonder pijn!
Ik was zo opgelucht en bedankte haar wel een paar keer.
's Middags kwamen Nathalie en Tom samen langs met schoon wasgoed en we kletsten een poosje, terwijl ik intussen de antibiotica kreeg. Dit moet ik een dag of acht krijgen dus ben nu toch wel erg benieuwd hoe volgende week gaat lopen.

Later ging ik in bed liggen lezen met mijn voeten hoog op een kussen om het vocht kwijt te raken.
Avond eten was een bakje vanillevla en later nog een smerig flesje vanillevoeding.
Ik hoop dat morgen die buikkrampen weg zijn. Omdat de verpleging het niet druk had heb ik een heel fijn gesprek gehad met een verpleegster over de chemo, bijwerkingen en haar ervaring met andere patiënten die hetzelfde meemaken. Dat deed  me goed.
Bij het late bezoek waren ze er weer met z'n viertjes en we hebben fijn kunnen praten over van alles en nog wat.
's Avonds keek ik nog wat programma's op de laptop en ging rond 23 uur slapen, lekker op mijn eigen kussen..