Eindelijk naar huis

Omdat ik me afvroeg waarom ik dokter Laterveer deze week nog niet gezien had, vertelde een verpleegster dat hij pas volgende week dinsdag aanwezig is  In het verleden kwamen de betreffende artsen 's morgens langs hun eigen patiënten om verslag uit te brengen maar momenteel is dit veranderd en komt er één arts langs die de hele week de mensen bezoekt, ook als ze geen patiënt van hem/haar zijn.

Vanmorgen genoot ik van de cornflakes die ze van huis meegenomen hadden voor ontbijt en na het douchen ging ik wachten op de arts.
De hele week was hij er al tussen half 9 en half 10 en nu kwam hij pas om 10.15 uur, maar gelukkig had hij goed nieuws en mocht ik naar huis.
Ik moet de nodige hygiëne in acht nemen en voorzichtig aan doen. Bij de apotheek zal er vanmiddag een recept klaarliggen met alle medicijnen die ik nodig heb.
De verpleegster zei dat ik rond 13 uur weg mocht, ze wilden me vast nog verwennen met de warme maaltijd.
Ik belde direct naar de kinderen dat ze me konden komen halen dus die waren reuze blij.
Omdat het internet niet werkte op de laptop vermaakte ik me nog even met lezen en pakte alvast mijn spullen in. Het eten tussen de middag was doorgekookte bloemkool en een runderburger, waarvan ik direct blaren in mijn mond kreeg. Waarschijnlijk van het bindmiddel wat erin zat.
De kinderen hadden een rolstoel meegenomen naar de kamer en we verzamelden alle spullen. Ik kreeg de ontslag brief mee en daarna reden we snel naar huis. Het was zo fijn om weer frisse lucht te ademen en thuis komen was nog fijner.

Er kwamen weer allerlei leuke kaarten en verrassingen, waaronder lekkere Amerikaanse chocolade van Cindy en ik heb gelezen in het leuke boekje van Rick en Mandy..
Bij de apotheek 's middags kreeg ik nieuwe Prednison, Furosemide plastabletten, Metrodinazol (antibiotica), Nystatine (mondspoeling) en kalktabletten.
Er staat een afspraak gepland bij de oncologieverpleegkundige voor a.s. maandag en die heb ik 's middags gebeld om te vragen of ik een nieuwe afspraak bij Laterveer kan krijgen omdat ik mijn twijfels heb over doorgaan met de chemo. Ze zei dat we het sowieso een week gaan uitstellen en zij gaat me dinsdag 17 maart bellen om door te geven wat de arts gezegd heeft.
's Middags heb ik lekker tv zitten kijken en 's avonds heb ik een toastje met roerei gegeten.
Jammer genoeg is de metaalsmaak nog volop aanwezig en dit is ook een bijwerking van de antibiotica. In het ziekenhuis dacht ik dat ik heel wat was maar eenmaal thuis ben ik toch wel slap.
Zo nu en dan als ik wat eet krijg ik verschrikkelijke pijn in mijn slokdarm en maag.
Ik ging lekker op tijd naar bed en het was zo fijn om weer onder een dekbed te slapen en op een warm matras in plaats van zo'n plastic ziekenhuismatras.