In het ziekenhuis, wie had dat gedacht?

Wat een domper om nu weer in het ziekenhuis te liggen. Ik kwam dinsdagmiddag op een zaal terecht voor 6 personen, met een oudere man tegenover me en een opstandig demente vrouw aan de andere kant.
Tom en de kinderen kwamen 's avonds op bezoek maar ik was te moe om iets te doen of te zeggen.
De nacht duurde heel erg lang en ik kon wel mijn bed uit maar moest dan weer op pad met mijn danspartner en het infuus. De mevrouw riep van alles in haar slaap en de man snurkte natuurlijk.

Woensdag om 7 uur was het alweer "Rise and Shine" en kwamen ze al langs met het ontbijt. Ik had totaal geen trek want mijn mond voelt vervelend en niks smaakt en ik was bang om over te geven. Ik probeerde een beschuitje met jam en kopje thee.
Het bleef gelukkig binnen. Na het wassen en omkleden kwam de arts langs en die zei dat er nog geen resultaat van de kweek bekend was. Het bloedonderzoek gaf wel aan dat er ergens een infectie zat maar waar precies konden ze nog niet ontdekken. Ik kreeg antibiotica want ik had koorts en hij zei wel dat het goed was als ik zo nu en dan uit bed kwam om een beetje op kracht te blijven.
Tom en Nathalie kwamen heel even langs om gedag te zeggen en mijn laptop te brengen.
Er kwam een diëtiste langs om te bespreken dat het belangrijk was om vooral proteine te eten, Ze zou later in de week nog eens terugkomen want het was niet goed als ik teveel afviel.
Tussen de middag was de keuze macaroni of kip met aardappelen en snijbonen maar dit smaakte me niet. Ik at alleen gele vla, dat is wel lekker. 's  Middags steeg de koorts naar 39 graden en kreeg ik ook paracetamol. Nadat ik een dutje gedaan had kwamen Tom en Nathalie weer op bezoek. Het praten ging me moeilijk af en ik had een hele zwakke stem, misschien ook door de irritatie van het overgeven.
Ik gaf ze een lijstje mee met een aantal dingen om mee te nemen want het ziet er naar uit dat ik voorlopig een aantal dagen in het ziekenhuis moet blijven.

Echt vreselijk balen en dit doet me toch wel ENORM twijfelen of ik door moet gaan met de volgende kuren.
Mijn angst dat dit iedere keer gebeurt is nu volop aanwezig. En dat ze nu weer geen reden kunnen vinden van de koorts, een infectie, de benauwdheid, een hartslag van 111 zonder inspanning, of toch wat anders maakt het nog moeilijker.

Bij het avondeten probeerde ik een boterham met smeerkaas.
Ze kwamen een drankje brengen tegen een geïrriteerde mond, want daar is een soort schimmelinfectie aanwezig die maakt dat alles zo vlak smaakt en maar maalt in mijn mond.
's Avonds werd er bloed geprikt. Dit was pijnlijk maar lukte eindelijk. Toen werd er gezegd dat ik nieuwe medicatie kreeg en over een uur weer geprikt moest worden. Balen zeg.
Hopelijk is er morgen meer duidelijkheid en gaat de koorts eindelijk zakken.
Diverse verpleegsters herken ik nog van vorig jaar maart en andersom zij mij ook. Ze zijn echt vriendelijk en nemen ook de tijd voor je.

Na een hele lange nacht werden we donderdag weer om 7 uur wakker gemaakt en probeerde ik een beschuitje kaas te eten. Hier deed ik zowat een uur over.  De vanillevla smaakte gelukkig.  Mijn slokdarm en maag waren gevoelig.
Toen de arts om 9 uur langskwam zei hij dat er in de kweek bacteriën gezien waren die ze goed gingen onderzoeken en dan zou ik vanaf vrijdag gerichtere medicatie krijgen.
Ze kwamen opnieuw 2 buisjes bloed prikken en dit ging zo snel en zonder pijn, ik was echt verbaasd. De mevrouw was erg blij dat het gelukt was voor me.
De koorts was nog niet weg en ze bleven nog doorgaan met de antibiotica en zoutoplossing door het infuus en daarnaast Prednison, Paracetamol en anti misselijkheidsspul (nystatine), .Ik ging zelf even douchen en ging hierna in bed liggen bijkomen. Ik ben zo moe en futloos.
Voorlopig ben ik nog niet thuis, jammer genoeg.