Pagina's

maandag 9 maart 2015

Kan het nog gekker?

Toen de arts maandagmorgen zijn ronde deed vertelde hij dat ik nog zeker 4 dagen de antibiotica via het infuus moet krijgen omdat het niet in tabletvorm beschikbaar is. Verder ben ik 's morgens wel koortsvrij maar 's avonds nog niet en dat moet eerst goed zijn. Ik werd gewogen vanwege het vocht en was 1,5 kg kwijt. De dosering van de plastabletten werd wat verhoogd.
Verder worden de witte bloedplaatjes weer voldoende aangemaakt. Hij noemde het een serieuze infectie die in mijn bloedbaan terecht gekomen was en was benieuwd naar de uitslag van een kweek van mijn ontlasting, die opgestuurd is voor onderzoek. Er kwam weer iemand van het lab langs om bloed te prikken, dat doen ze hier graag.

Na het douchen ging ik lezen en wat op de laptop spelen. Het is enorm stil op de kamer, er komen zat verpleegsters en verzorgsters langs maar ik mis toch een gezellig muziekje of zo.
De diëtiste kwam langs om te horen hoe het ging en zou regelen dat ik wat vruchtenkwark kreeg als afwisseling van de vanillevla. Ik zei dat als ik thuis zou zijn, lekker toast met roerei zou eten of gewoon pakken waar ik trek in had en hier maar de warme maaltijden af moest wachten. Ze vertelde dat stukjes kaas ook heel voedzaam zijn. Het middageten bestond nu uit (doorgekookte) spinazie, aardappelpuree en kalkoenlapje, waar ik een klein beetje van op at.

Nathalie heeft deze week studievrij voor haar tentamen a.s. vrijdag en kwam 's middags op bezoek. Zo jammer dat ik hier lig, anders hadden we samen nog een aantal leuke dingen kunnen doen deze week.
Ze was er net toen de verpleegster binnen kwam met allerlei isolatiepakken en vertelde dat de uitslag van de kweek van de ontlasting binnen was.
Er is een Colstridium infectie ontdekt en dat is besmettelijk voor anderen. De verpleging moet isolatiepakken dragen en bezoek moet goed handen wassen en desinfecteren. Dit komt omdat ik al zwak ben en hierdoor de darmflora extra in de war is geschopt met zo'n lage weerstand.
De arts kwam later vertellen dat ik hier 3x daags een tablet voor zal krijgen, 10 dagen lang.
Ook moet ik verhuizen naar een privé kamer met badkamer voor alleen gebruik, wat een gedoe.
Houdt het dan nooit op?

Totdat ze de andere kamer hebben vrijgemaakt hingen ze een bericht op de deur en op de badkamer tegenover me en zodra ik weg ben, gaan ze hier eerst alles ontsmetten.

Nathalie had nagelverharder meegenomen om mijn nagels extra te versterken, die worden zo breekbaar en handcrème voor mijn droge handen. Ze had ook wat druiven meegenomen om te proeven, maar door de metaalsmaak in mijn mond proefden ze toch vreemd.
Er brak een grote verhuizing aan op de gang en ik werd naar een twee
persoonskamer gereden voor mij alleen. De kamer was iets gezelliger ingericht dan de grote zaal.

Bij het avond eten probeerde ik brood met kaas en vleeswaren en cup a soup maar werd hier niet lekker van. Het bakje vla bleef er wel in. Momenteel moet ik weer veel hoesten.
's Avonds kwam Hannelore op bezoek en later Tom ook. Ze konden er niet over uit wat er allemaal gebeurd was.
Deze spreuk staat op de kamer.

6 opmerkingen:

  1. Wauw, het kan inderdaad niet heel veel gekker. Ik hoop voor je dat het vanaf nu weer vooruit zal gaan, dat je smaak weer normaal zal worden en dat je gauw naar huis mag. Het is hopelijk nog heel even volhouden. Sterkte

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sjonge het kan nog gekker zeg....
    Vanaf nu alleen nog maar voorruit hoor !!

    Knuffels !!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou zeg, gekker moet het toch niet gaan worden !! Laten we hopen dat het dit het 'toppunt' is en dat je vanaf nu weer de goede kant op zal gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat gebeurd er allemaal met je. Hopelijk ga je snel weer wat vooruit door alle medicijnen.

    Gr. Ronald

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Inderdaad, het wordt tijd dat dit eens een andere kant gaat opdraaien. Je kamer ziet er inderdaad beter uit dan die zaal maar het eten moet toch ellendig voor je zijn. Niet alleen door je veranderde smaak beleving maar gewoon omdat ziekenhuis eten op hetzelfde niveau zit als vliegtuigeten :).
    Liefs, Sas

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een toestanden heb je weer meegemaakt, het wordt inderdaad tijd dat het weer eens een beetje positiever gaat worden.
    Tja, dat ziekenhuis eten kan natuurlijk nooit tippen aan het eten wat je thuis hebt met 2 van die "keukenprinsessen". Als je straks thuis bent lekker samen met Nathalie weer lekkere dingetjes gaan maken.
    Knuf van ons!
    Yvonne en Rob

    BeantwoordenVerwijderen