Klein lichtpuntje

Vannacht heb ik het best koud gehad en deed ik mijn badjas aan over mijn nachtjapon. Het bed vond ik hard en mijn heupen deden pijn. Ik had ook een waardeloos kussen en deze werd midden in de nacht vervangen door een ander kussen met allemaal balletjes. Dat leek even lekkerder te liggen maar het kussen werd niet warm en was niet aangenaam. Ik ben een paar keer wakker geworden en even naar het toilet geweest.

Om kwart voor 7 werd ik wakker gemaakt door de verpleging en kreeg paracetamol  en zeiden ze dat ik een half uur mocht doezelen. Ik kreeg ook een middel tegen constipatie.

Het ontbijt kwam even later en ik at een beschuitje en wat crackers  Zelf hadden we nog een kiwi meegenomen. Wel fijn dat ik op de kamer wifi heb en gewoon met het thuisfront kan whats appen en op facebook alle lieve berichtjes kan lezen.

De arts kwam al vroeg langs en zei dat hij de rest van de foto’s ook had bekeken en dat er één lichtpuntje was; mijn longen en lever zijn schoon!

Hij ging zorgen dat de neuroloog en orthopeed langs kwamen vandaag en zou gaan proberen vandaag een afspraak te regelen met de radioloog voor bestraling in Zwolle. Om de botten  te versterken zou ik een infuus krijgen van APD waar ik de eerste 24 uur erg beroerd van zou worden en me grieperig van zou gaan voelen.  Dit zou dan later iedere maand 2-4 uur moeten gebeuren in het ziekenhuis. Daarnaast zal ik weer Tamoxifen krijgen, een hormoontherapie omdat de tumor zeer hormoongevoelig is.

Ik vroeg of ik me mocht douchen en dat was goed, plassen en wassen was ok.  Net toen ik weer aangekleed was kwam de verpleegster zeggen dat ze me zou helpen met douchen.  Helaas was ze te laat.

Niet veel later was ze terug en zei ze dat ze de orthopeed gesproken had en ik het bed niet meer uit mocht dit zou teveel risico zijn voor mijn rug.

Tom was inmiddels naar het ziekenhuis gekomen met wat spulletjes waar ik nog om gevraagd had en even later kwam de neuroloog langs. Zij testte de zenuwen in mijn armen, benen, handen en voeten en alles werkte gelukkig normaal. Ze zei dat ik waarschijnlijk een nekkraag zou krijgen om de wervel in mijn nek te stabiliseren. Ze had overleg gehad met de orthopeed.

Een uur later kwam de orthopeed langs en legde van alles uit over de nekwervels die beschadigd waren. Het ging om wervels C6, T2, T3, T4 en T8. Vooral die C6 was kritisch want die lag in mijn nek en als deze beschadigd zou raken zou er direct uitval plaatsvinden met kans op dwarslaesie. 

Ze gaan d.m.v. bestraling de aangetaste cellen vernietigen in de hoop dat ze weg gaan. Ze willen een corset gaan aanmeten om me te stabiliseren zodat ik in een ambulance vervoerd kan worden  naar het ziekenhuis in Zwolle om bestraald te worden.

Het warme eten kwam al om precies 12 uur en ik kreeg een soort goulash met rijst en erwtjes en een kersenpuddinkje.  Ik vind het veel leuker om zonnige vakantie blogs te schrijven en lekkere eetfoto’s te plaatsen maar dit was geen foto waard.

Op dat moment kwam de neuroloog weer terug om weer het e.e.a. uit te leggen.

Tom ging even naar huis om Nathalie op te halen en te bellen en ik deed even een dutje. Ik had weer paracetamol en Diclofenac gekregen.

Nathalie had bij haar studie adviseur gemeld over mijn situatie en mocht ze studie vertraging oplopen dan kan er wat geregeld worden. Niet te weten wat je allemaal nog te wachten staat is vreselijk.

Er kwam een man van de eerste hulp afdeling met een soort nek kraag langs. Het leek net het masker van  Silence of the Lambs.

Hij probeerde hem bij mij om te doen maar dat lukte niet best, het klittenband zat eerst aan de binnenkant wat zeer deed. Tom hielp hem even en toen zat het wel goed. Dit kan eventueel gebruikt worden voor vervoer naar Zwolle.

Sebastian was eerder vertrokken van werk en kwam ook fijn even langs.  De verpleegster kwam aan het eind van de middag vertellen dat het vandaag niet meer ging lukken. Morgenochtend komt er een instrumentenmaker uit Zwolle om een corset voor me op te meten en dan zal ik rond 13 uur vervoerd worden in een ambulance naar Zwolle. Daar krijgen we een gesprek met de radiologie over bestraling en als het goed is gaan ze gelijk beginnen met bestralen van de wervels.

De arts kwam aan het eind van de middag ook nog even langs om te vragen hoe het ging en alles nog eens door te spreken. Ik vroeg hem nog waarom ik APD infuus zou krijgen en geen X geva want van lotgenootjes had ik begrepen dat dit medicijn veel beter zou werken op de lange duur. Hij keek eerst heel verbaasd en antwoordde dat hij dacht dat APD het meest geschikt voor me zou zijn.

Als avondeten kreeg ik wat boterhammen met beleg en ’s avonds kwam Tom en de kinderen weer op bezoekuur.

Voor het slapen gaan werd ik geholpen met wassen en omkleden, ik kreeg een trombose injectie en werd de bloeddruk en temperatuur gemeten.

Als afleiding een aflevering van Wie is de mol? bekeken, dit vind ik zo'n leuk programma.