Het verhaal gaat verder

Sinds oktober 2013 had ik regelmatig rugklachten maar met fysiotherapie werd dit iedere keer goed verholpen.
Doordat ik verkouden bleef en een keer hard had geniest kreeg ik een stekende pijn in mijn ribben, bleek dat ik een gekneusde rib had en werd ingetapet.
Toen ik in november voor mijn jaarlijkse mammografie bij de arts kwam meldde ik dat ik vaak rugpijn had en dit zo nu en dan uitstraalde naar mijn oksel. Ik moest dit goed in de gaten houden en als ik rugklachten bleef houden moest ik me weer melden.
In januari zijn Tom en ik heerlijk 2 weken op vakantie gedaan naar Florida en hebben samen enorm genoten van het mooie weer. We hebben veel gewandeld en gezwommen en lekker iedere avond in de jacuzzi gezeten.
Ik had wel een beetje rugpijn maar weet dit aan het andere bed en ik kreeg nu geen fysio natuurlijk. Omdat ik het toch niet helemaal vertrouwde belde ik voor een afspraak met de chirurg.
Twee dagen nadat we thuisgekomen waren kon ik hier terecht en de arts vond dat de rugpijn snel gegaan was, ik had nu al behoorlijk pijn. Ze ging een afspraak maken voor een botscan en binnen een week moest ik terugkomen. Bij het afscheid wreef ze over mijn schouder en toen kreeg ik al een gevoel van, mmm dit is niet goed!
Maandag 17 februari kreeg ik een nucleair goedje ingespoten en na 3 uur moest ik terugkomen voor een botscan. Hierbij moest ik 30 minuten stil liggen terwijl ik langzaam door een tunnel ging. Nathalie ging met me mee en mocht er bij blijven tijdens het onderzoek.
Op donderdag 20 februari zouden we de uitslag krijgen en Tom en Nathalie gingen met me mee.
Ik was bloednerveus. De wachtkamer zat bomvol maar wij werden op tijd geroepen en de arts kwam binnen met 2 assistentes en aan haar gezicht konden we direct al zien dat het niet goed was.
Ze viel direct met de deur in huis en zei dat de uitslag niet goed was, er zijn uitzaaiingen gevonden in mijn heup, mijn ribben en ruggenwervel.
Hier is helaas niets meer aan te doen, door middel van eventueel hormoontherapie of chemo kunnen ze het stabiliseren en zo proberen de groei te remmen. Hoe lang dit gaat duren kunnen ze niet zeggen.
Daarnaast zal ik bestraald worden om de pijn te verminderen.

Dit te horen was echt een enorme klap.
Exact 10 jaar na de diagnose borstkanker was de <%>&^$@l kanker weer terug en zal ik weer geleefd worden door van afspraak naar afspraak te gaan.
Het is zo oneerlijk, we hebben zo'n gelukkig gezinnetje, ik leef gezond, sport veel en dan toch ,,,.
's Middags hebben we direct Sebastian gebeld die door collega's naar huis gebracht werd en verder hebben we de hele middag alleen maar zitten huilen en praten met elkaar en verdwaasd en verdrietig voor ons uit zitten kijken.
Volgende week staat er een echo gepland om te kijken of het ook uitgezaaid is naar mijn lever, worden er longfoto's gemaakt en krijg ik opnieuw een MRI scan van mijn ruggenwervel.
Het is ongelooflijk hoeveel pijn ik nu ineens heb, in bed kan ik niet op mijn zij liggen en opstaan en lopen doen vreselijk veel pijn.
Tot overmaat van ramp ben ik ook nog een aantal treden van de trap gevallen wat de rugpijn nog erger gemaakt heeft.