CT scan met contrastvloeistof

Omdat er op de foto's niets bijzonders te zien was, stond er op donderdag 20 augustus een CT scan met contrastvloeistof gepland van mijn longen en buik.
Thuis moest ik het flesje contrastvloeistof aanlengen met water tot ik 1 liter vloeistof had en 2 uur voor de afspraak mocht ik niets meer eten en beginnen met het innemen van de vloeistof.
Daarna moest ik ieder kwartier 100 ml opdrinken, er zat gelukkig geen vies smaakje aan.

In de folder had ik gelezen dat er een infuus ingebracht moest worden voor meer vloeistof en daarom had ik gebeld naar de betreffende afdeling om door te geven dat ik moeilijk te prikken ben. Ze adviseerden me een kwartier voor de afspraak me te melden zodat er een infuus aangebracht kon worden in de uitslaapkamer door een anesthesist.
Eigenlijk moest het infuus in mijn armholte maar omdat het niet lukte en de aders op mijn hand goed te zien waren (door het warme weer) prikte de anesthesist in mijn linkerhand.
De mensen van de scan waren hier niet zo blij mee maar het onderzoek ging goed.
Het duurde ongeveer 20 minuten en ik moest een aantal keren diep inademen en de adem vasthouden. Ik voelde de vloeistof als een warme stroom door mijn lichaam gaan. Een heel vreemd gevoel, vanaf mijn keel langzaam naar beneden.

Nathalie bleef in de wachtkamer op me wachten. Daarna moest ik bij haar in de wachtkamer nog een kwartiertje wachten om te zien of alles goed ging en of de foto's gelukt waren.
Eenmaal thuisgekomen was het belangrijk om veel te drinken en mijn darmen waren onrustig.

Op dinsdag 25 augustus kreeg ik de uitslag van de CT-scan en het bleek dat de tumoractiviteit in mijn longen zelfs was afgenomen. Dit zou komen omdat de hormoontherapie aanslaat.
De benauwdheid kon de arts niet goed verklaren want de wanddikte van de longblaasjes was ook minder geworden en de bolletjes leken zich normaler te ontwikkelen.
Al met al een goed bericht maar daarentegen gaf de scan aan dat er in mijn lever ook uitzaaiingen zitten.
Dit zitten er waarschijnlijk al een tijdje maar zijn nog niet eerder "ontdekt" op echo's en andere onderzoeken. Maar de leverfunctie is goed dus dat is fijn, alhoewel ik toch wel schrok van dit bericht.
De Prednison zou ik weer naar 7,5 mg kunnen doen en als ik het gevoel heb benauwder te worden kan ik weer 10 mg nemen.
Het opgeblazen gevoel en het vocht wat ik vasthoud komt door de Prednison en hiervoor zou ik plastabletten kunnen gebruiken.
De volgende afspraak is over 3 maanden omdat alles nu vrij stabiel is. Mochten er eerder klachten zijn dan kan ik altijd een afspraak maken. Tom vroeg of we zelfs niet langer weg konden blijven maar de arts wil toch wel graag een bloedonderzoek laten doen over 3 maanden.
Hopelijk hoef ik dus een poosje geen updates te plaatsen op mijn blog.

In de krant las ik een mooi stuk over een doorbraak in kankeronderzoek
Mayo clinic researchers find new-code that makes reprogramming of cancer cells possible

Kankercellen zijn weer terug-geprogrammeerd tot normale cellen door Amerikaanse wetenschappers. Het kan een doorbraak zijn die kan leiden tot nieuwe behandelingen en zelfs omgekeerde tumorgroei.Wetenschappers van de Mayo Clinic in Florida, de VS, hebben agressieve borst-, long- en blaaskankercellen zich weer laten ontwikkelen naar onschadelijke goedaardige cellen. Dat deden ze door herstel van de functie waardoor cellen zich niet overmatig vermenigvuldigen. Fouten in dat mechanisme zorgt dat cellen zich omvormen tot gevaarlijke gezwellen. Tot nu toe is deze nieuwe techniek alleen getest op menselijke cellen buiten het lichaam, maar de onderzoekers hopen dat de techniek in de toekomst kan worden gebruikt om tumoren in het lijf te beïnvloeden, zodat kanker kan worden uitgeschakeld, zonder gebruik van agressieve chemotherapie of chirurgie. De wetenschappers ontdekten dat de stof die cellen onder normale omstandigheden bij elkaar houdt, wordt geregeld door biologische verbindingen genaamd microRNAs. Als alles normaal werkt, zijn het deze microRNAs die cellen stoppen met delen als ze eenmaal voldoende zijn gerepliceerd. Zij doen dit door de productie van een eiwit genaamd PLEKHA7. Maar kanker zorgt dat die werkwijze niet werkt. Wetenschappers ontdekten dat ze deze microRNAs opnieuw 'aan' zouden kunnen zetten door het aan cellen toe te voegen. Dat stopt dan de groei van de kanker en zorgt zelfs dat tumoren weer kleiner worden.

Laten we hopen dat dit onderzoek zich in een rap tempo voortzet.