1e chemo

Maandag 23 februari had ik een afspraak met een oncologie verpleegkundige voor een intake gesprek over de chemo behandelingen die gepland staan. Gelukkig kon Tom weer met me mee naar het ziekenhuis en konden we samen vragen stellen. Ik heb toch besloten om niet voor hoofdhuidkoeling te gaan, want je bent er zoveel meer tijd mee kwijt in het ziekenhuis en ik kan me herinneren van vorige keer dat zodra het chemo infuus gaat lopen, het sowieso heel koud voelt in je hoofd en dat was een heel naar gevoel.
Haarverlies begint zo'n 2-3 weken na de eerste chemo kuur en ik kreeg allerlei informatie mee over sjaaltjes en haarwerken (pruiken). Ik heb nog een pruik van de vorige keer maar kreeg een aanvraagformulier mee voor een nieuw haarwerk.
Er werd uitgebreid gesproken over allerlei bijwerkingen die zouden kunnen optreden, daar word ik  niet vrolijk van. Hopelijk is er in de afgelopen 11 jaar het een en ander verbeterd met de kuren.

We hebben ook nog gesproken over een Port-a-Cath, dit is een soort kleine injectiekamer die onderhuids bij het borstbeen wordt ingebracht voor mensen die moeilijk te prikken zijn. Dit zou plaats moeten vinden onder algehele narcose en dat wil ik liever niet.
We hebben wel opnieuw duidelijk aangegeven dat ik geprikt wil worden door een anesthesist.
De chemokuren zullen om de 3 weken plaatsvinden en iedere keer zal er voor de nieuwe kuur begint een bloedonderzoek plaatsvinden met aansluitend een afspraak bij de oncologie verpleegkundige.
Na 3 behandelingen zal er opnieuw een longfoto gemaakt worden en heb ik een afspraak bij de internist. Met de Anastrozol hormoontabletten kan ik stoppen.

Bij de apotheek haalden we alvast een middel tegen misselijkheid (Kitril) en een ontstekingsremmer (Dexamethason), die ik thuis voor de chemokuur moet innemen.
Bij de drogist kocht ik nagelverharder en bracht dit alvast aan.om nagelklachten te voorkomen

Vandaag, woensdag 25 februari had ik om 8.45 uur al de eerste kuur. Nathalie hoefde pas vanmiddag naar Groningen en ging deze keer met me mee naar het ziekenhuis.
Thuis had ik al een misselijkheidtabletje ingenomen en de Dexamethason.
Er stonden 4 relax stoelen klaar in een zaal en een tafel met zitjes, koffie, thee en koekjes.

Ik werd meegenomen naar de uitslaapkamer waar een anesthesiste begon met prikken. Helaas ging de eerste keer prikken fout en deed erg pijn, grrr!
De tweede keer lukte wel in de knik van mijn hand en de andere prik begon nu al blauw en dik te worden.
Op de behandelkamer werd het infuus aangebracht en dit moest ruim een uur doorlopen. Ik kreeg echt een déjà vu toen ik de geur van de chemo rook. Gelukkig ging het verder goed en voelde ik me alleen een beetje licht in mijn hoofd.

Een oudere dame naast me had wel gekozen voor de hoofdhuidkoeling en het kapje voor haar hoofd moest met koelvloeistof gekoeld worden naar -4 graden Celsius in 30 minuten tijd. Toen ik dit allemaal zag was ik blij dat ik hier niet voor gekozen heb. Na het infuus moet het dan in anderhalf uur extra tijd weer op temperatuur komen.
Thuisgekomen namen we een lekkere beker chocomel met ontbijtkoek en ging Nathalie naar de universiteit.
Eén toilet in huis heb ik de komende 2 dagen gereserveerd, want ik moet extra doortrekken met het deksel dicht voor de chemo troep en het is dan beter als andere huisgenoten dit toilet niet gebruiken.
Vanmiddag ga ik een dutje doen in bed en hopelijk word ik niet al te misselijk.

Verder willen we nogmaals iedereen bedanken voor de vele kaarten, bloemen, telefoontjes, mails en reacties op het blog en facebook. Jullie moesten eens weten hoe goed dat voelt. Jullie tonen je betrokkenheid bij mijn ziekte en bij ons gezin! Veel dank daarvoor, dat geeft moed en kracht om met vertrouwen uit te kijken naar het volgende traject.