Het is best benauwd om stil te liggen in zo'n tunnel. Het onderzoek duurde 30 minuten en ik kreeg een koptelefoon op met hedendaagse muziek. Zo nu en dan hoorde je de muziek niet eens zo'n lawaai maakte de machine. Drilboren, scheepstoeters, echt een oorverdovend lawaai en het apparaat bewoog zo nu en dan ook onder mijn rug.
Het opstaan van de tafel na het onderzoek was behoorlijk pijnlijk voor mijn rug en ik was duizelig.
Ik was blij dat het weer achter de rug was (leuke woordspeling) en voelde me best moe na het onderzoek.
Ik werd gebeld dat ze de spuiten denosumab (X-Geva) aan huis komen bezorgen en dinsdag 3 juni wordt de eerste injectie thuis gegeven,
De spuit werd gebracht door een speciale koeriersdienst in een koelboxje. Tot gebruik moet het in de koelkast bewaard worden en ik heb begrepen dat het fijner is als je het een uur voor het ingebracht wordt uit de koelkast haalt. Dan schijn je er minder last van te hebben.
Vandaag, dinsdag 2 juni, ben ik naar het ziekenhuis geweest voor de uitslag van de MRI bij de orthopeed.
Toen we het ziekenhuis inliepen zei ik tegen Tom, gelukkig hoef ik hier voorlopig niet meer te zijn, de volgende afspraak is pas eind augustus. Maar hoe anders kan het lopen.
Ik had er al op gerekend dat ik de kraag langer om moest maar de uitslag was niet goed. De wervels zijn nog meer aangetast dan 3 maanden geleden en vooral wervel C3 boven in mijn nek was er slecht aan toe, dit was vorige keer nog niet.
Ik had zo gehoopt dat het bevrijdingsdag zou zijn vandaag, want het voelt alsof je met een warme sjaal omloopt met de kraag .
Op straat voel ik me soms net een bezienswaardigheid en voel me vaak opgelaten. Mensen hebben niet door dat ze naar je staren en sommigen vragen uit nieuwsgierigheid of je een whiplash hebt door een ongeluk.
De arts vond het ook erg naar dat hij geen beter nieuws had en maakte direct een afspraak bij dokter Laterveer om af te spreken of ik opnieuw bestraald moet worden of dat ik misschien toch aan de chemo moet.
A.s. woensdag kan ik daar al weer terecht en ben erg benieuwd wat ik dan te horen krijg want dit slechte nieuws had ik echt niet verwacht.
Wat een domper!
Ohw Anita, dat is zeker een enorme domper ;-(
BeantwoordenVerwijderenWat een tegenvaller zeg, succes morgen, hopelijk weer wat lichtpuntjes !!
Rick en Mandy
Jeetje Anita, dat is zeker een domper! Ik hoop dat je je optimisme kunt bewaren en dat er gauw betere tijden aanbreken voor je. Zo'n nekkraag lijkt me met zomerse temperaturen inderdaad geen pretje, had je graag gegund dat het ding af mocht. Houd moed en veel sterkte morgen!
BeantwoordenVerwijderenLiefs en een dikke knuffel van Aggie
Oh wat een domper zeg! Uiteraard had je gehoopt dat de nekkraag af mocht, maar dan ook nog dit nieuws horen... Hopelijk kunnen ze een goede behandeling geven, maar ja, chemo of bestralingen zit je ook niet op te wachten. Heel veel sterkte maar weer :-(
BeantwoordenVerwijderenDit soort nieuws wilden we nu net niet horen. Wat een enorme domper, als je stiekem een beetje had gehoopt dat die kraag af mocht. Heel veel sterkte en we spreken elkaar eerdaags ;-)
BeantwoordenVerwijderenWat een naar nieuws zeg!! Kan me heel goed voorstellen dat je hier mee van slag bent. Je hoopte op zoveel beter nieuws. Ik hoop voor je dat de injectie zetten je goed af zal gaan en dat je volgende week betere berichten zal krijgen. Heel veel sterkte!
BeantwoordenVerwijderenHè verdorie wat een vervelend nieuws....had het je zo gegund. Probeer je optimisme te bewaren al kan ik me voorstellen dat je soms het liefst met het servies zou gaan gooien. Op naar beter naar beter nieuws!! Liefs, Saskia
BeantwoordenVerwijderenIk kan me voorstellen dat dit wel even binnen komt...lijkt me zo zwaar die spanning steeds!
BeantwoordenVerwijderenIk hoop echt dat er nu licht komt aan het eind van deze donker tunnel...
Succes