Het inzwachtelen van mijn benen heeft de Wijkzorg een aantal keer gedaan waardoor ik aan huis gekluisterd was, want ik kon geen normale lange broek of schoenen aan, alleen een jogging broek en slippers.
Toen iemand kwam om steunkousen op te meten bleek het vocht nog te weinig geslonken te zijn en zou het volgens die man zeker nog 4 weken duren. Dit deed me besluiten te stoppen met het zwachtelen.
Mijn gewicht neemt enorm toe door het vocht in mijn benen en buik (12 kg sinds we terug zijn van vakantie), maar daarentegen is mijn eetlust verdwenen.
Koffie met een lekker chocolaatje lust ik al een aantal weken niet en een glaasje wijn vind ik helaas ook niet lekker meer.
Ik weet dat ik veel moet drinken maar zelfs water gaat me op een gegeven moment tegenstaan en de plastabletjes helpen niet.
Tot een uur of twee 's middags voel ik me hondsberoerd, daarna gaat het wel.
Eigenlijk wordt alles steeds minder leuk want ik ga er bijna niet meer op uit omdat de minste inspanning al te vermoeiend is. Alleen in de rolstoel kom ik nog zo nu en dan buiten.
De X-Geva kan ik stoppen want dit zou mijn lever weer meer belasten qua medicijngebruik.
Bezoek en telefoontjes vind ik heel lief maar zijn ook inspannend.
Verwennerij:
 |
| Ine |
 |
| Rosa, Boudewijn |
 |
| Gizella |
 |
| Annette |
 |
| Florida ladies |
 |
| Rob en Yvonne |
Lieve Anita,
BeantwoordenVerwijderenWat vervelend dat je steeds minder kan doen . Gelukkig heb je een hoop steun aan je huisarts en van je lieve gezin en alle mensen die aan je denken met bloemen en kaartjes. Lieverd wij wensen jou en je gezin veel sterkte.
Lieve Anita, ik kan niet onder woorden brengen hoe erg ik het vind dat je je steeds slechter voelt. Ik heb een enorme bewondering voor jou hoe je samen met je gezin dit doorstaat. Ik kan me echter ook goed de tranen, de woede en de onmacht voorstellen!! Ik geef je een dikke knuffel en wens jou en je mooie gezin veel kracht toe de komende tijd!!
BeantwoordenVerwijderenLieve Anita, verschrikkelijk te lezen dat je steeds een stukje achteruit gaat. Zo oneerlijk allemaal, het is niet eens onder woorden te brengen. Ook wij hebben enorm veel waardering hoe jij, Tom en de kinderen ermee omgaan. Goed dat je het probeert van je afschrijven middels de blog! Wij kunnen meeleven, maar niet voelen hoe zwaar het is en zwaar heel zwaar zal het zijn.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterke, en duizenden knuffels van ons voor jullie !!
Lieve Anita,
BeantwoordenVerwijderenWat verdrietig te lezen dat je je zo slecht voelt en steeds wat in moet leveren. Ik wens jou en je gezin heel veel sterkte, steun en warmte toe. Ik denk aan jullie!
Helaas worden de berichten steeds slechter. Maar ondanks deze berichten veel bewondering hoe je dit allemaal doorstaat. Ook voor Tom en de kinderen zal het niet makkelijk zijn. Gelukkig zijn er nog veel mensen om je heen die nog steeds aan je denken en zo nu en dan een bloemetje of een kaartje sturen.
BeantwoordenVerwijderenAl zo vaak gezegd maar heel veel sterkte en ookvan ons veel dikke knuffels.
Gr.Ronald
Lieve Anita, het doet me zo'n verdriet te lezen dat het weer slechter gaat. En ook niet kunnen genieten van lekker eten. Wat moet dit moeilijk voor jou en je gezin zijn. Heel veel kracht de komende tijd voor jullie allemaal, en weet dat ik vaak aan je denk. Dikke knuffel! Liefs Cindy
BeantwoordenVerwijderenLieve Anita, wat een naar bericht te lezen dat je je steeds slechter gaat voelen. Vooral dat niets je meer smaakt en wetende dat je zo kon genieten om samen met Nathalie de meest heerlijke gerechten te maken. Jouw situatie blijft door mijn hoofd spoken. Ik vind je zo'n sterke vrouw en heb onwijs veel bewondering voor je. Ik wens jou en je lieve Tom en kinderen heel veel sterkte en kracht toe. Een ontzettend dikke pakkerd van mij. Veel liefs Sonja x
BeantwoordenVerwijderenLieve Anita ,wat moet ik nou toch schrijven ....ik weet het gewoon niet :-(
BeantwoordenVerwijderenHet is allemaal zo oneerlijk.
Weet dat we aan je denken !!!
Liefs en heel veel knuffels
Mandy
Ik kan je weer op de voet volgen, sorry dat het eigenlijk veel te lang heeft geduurd voordat ik weer iets liet horen. Pieter en ik hebben een mateloze bewondering en respect voor de wijze waarop jij en je lieve gezin met je ziekte en alles wat daarmee samenhangt omgaan. Mocht je toch weer eens iemand willen zien, laat het me dan weten want ik woon dichtbij en stap dan direct in de auto. Liefs van ons beiden
BeantwoordenVerwijderenLieve Anita, wat is het toch oneerlijk allemaal, het zal zeker niet makkelijk zijn voor je als je weer wat in hebt moeten leveren. Gelukkig dat je Tom en kids dichtbij je hebt voor steun.
BeantwoordenVerwijderenWij sturen je heel veel knuffels en denken elke dag aan je.
Yvonne en Rob