Hoe gaat het nu?

De laatste weken merk ik dat ik steeds vermoeider word en ik vaak moet hoesten. Soms is dit zo heftig dat ik er zelfs door moet overgeven.
Ik ben zo blij dat Nathalie graag kookt want ik heb er de energie niet voor en merk dat het eten me minder gaat smaken. Erg jammer.

Toen mijn rechterzij weer erg pijn ging doen ben ik begonnen met morfine pleisters in de hoop dat dit wat verlichting geeft. Mijn lever is behoorlijk aan het opspelen denk ik.
De eerste paar dagen werd ik er misselijk van maar nu gaat het beter maar het belangrijkste is dat de ergste pijn weg is. De huisarts had ook al gezegd dat ik even moest proberen door te zetten.

Gelukkig zijn er ook lichtpuntjes en krijg ik nog steeds veel bezoek, bloemen, kaarten en cadeautjes en merk ik dat er heel veel mensen zijn die met ons meeleven. Echt lief.

Onderstaand stukje vind ik wel een toepasselijk verhaaltje.

TIJD
Langzaam slentert ze door de lege straten van het dorp. 
Haar manier om het hoofd weer helder te krijgen, 
haar manier van mijmeren. 
In het voorbijgaan, kijkt zij in de etalages van de diverse winkels. 

Groenteboer Joop Vers, Kaashandel Willem Brie, 
Slagerij van der Vee, Tijdshop de Heer. 
Bij deze laatste blijft zij stilstaan. 
Tijdshop de Heer? 
Die heeft ze nog nooit gezien. 
Een nieuwe winkel in het dorp? 

Terwijl alle andere gesloten zijn, 
het is al heel ver na zessen, 
is er in deze winkel nog volop bedrijvigheid. 

Niet, dat er klanten aanwezig zijn, 
maar het lijkt erop, dat de voorraad wordt aangevuld. 
Nieuwsgierig duwt zij tegen de deur en die gaat gewoon open. 

Zij loopt naar binnen en tot haar stomme verbazing ziet zij daar bakken vol met tijd. 
Vrije tijd en werktijd, mooie tijd, vervlogen tijd en hoogste tijd. 
Vervelende tijd, blije tijd, alle tijd en krappe tijd. 
Leuke tijd, inhaaltijd, verloren tijd, laatste tijd, moeilijke tijd en gouden tijd. 
In de vitrine liggen nog meer tijden. 
Onbenutte tijd en intensieve tijd, verwachtingstijd, zee van tijd en zelfs feesttijd. 

'Kan ik u helpen?', vraagt een rustige stem. 
Zij kijkt op en ziet de verkoper... 
'Eh... kan ik hier wat tijd kopen?' 
'Natuurlijk, wij zijn een tijdwinkel, wat had u gehad willen hebben...' 

Nu moet zij even slikken en rustig nadenken. 
Zij wil niet te inhalig overkomen en antwoordt: 
'Doet u mij maar, een pondje positief assorti...' 
De verkoper glimlacht en schept van 'alles wat' in een grote bak. 
Deze plaatst hij vervolgens op de weegschaal en vraagt: 
'Mag het ietsje meer zijn...?'