CT scan en uitslag

Woensdag 17 februari kreeg ik een CT scan met contrastvloeistof van mijn longen en thorax.
Het flesje contrastvloeistof moest aangelengd worden tot 1 liter vloeistof en 2 uur voor de afspraak mocht ik niks meer eten en beginnen met het innemen van 200 ml van de vloeistof.
Daarna moest ik ieder kwartier 100 ml opdrinken.

Net als vorige keer moest er een infuus ingebracht worden voor contrastvloeistof tijdens de scan en daarom had ik een afspraak gemaakt om eerder te komen om geprikt te worden door een anesthesist. Vandaag ging Sebastian met me mee.
De anesthesist prikte in één keer goed in mijn linkerhand. Eigenlijk moest het in mijn elleboog maar die was nog blauw van de bloedtest vorige week.
De scan duurde ongeveer een kwartier en ik moest een aantal keer diep inademen en de adem vasthouden. Het is een heel gek gevoel als je de vloeistof door je lichaam voelt gaan, het wordt heel warm en je hebt het gevoel alsof je in je broek plast wat niet zo is.
Sebastian bleef in de wachtkamer op me wachten. Daarna moest ik nog een kwartier wachten om te zien of alles goed ging en of de foto's gelukt waren.
Eenmaal thuis was het belangrijk om veel te drinken en mijn darmen waren heel onrustig. Ik heb een hele tijd heerlijk op bed gelegen want ik was behoorlijk vermoeid.

Op vrijdag 19 februari kreeg ik de uitslag van de CT-scan, de bloedtest en de longfoto's.
Ik was bloednerveus en had buikpijn van de zenuwen.
De arts zei dat het lymfevocht in mijn longen niet extreem was toegenomen en er geen vocht weg gezogen hoefde te worden. De activiteit in mijn longen was zelfs minder geworden maar in mijn botten en dan vooral de wervelkolom licht toegenomen.
Mijn lever was behoorlijk vergroot en er was meer activiteit, dat verklaarde ook de pijn in mijn rechterzijde tijdens de vakantie, iets wat ik zelf ook al gedacht had.
Ik dacht dat de overgeef klachten en het vele toiletbezoek te wijten was aan de Omeprazol maar dit komt dus van de activiteit in mijn lever. Een ander middel wat ik eventueel tegen maagzuur kan gebruiken is Ranitidine . Dit middel is gewoon bij de apotheek verkrijgbaar.

Het wegvallen vorige week was het gevolg van teveel vochtverlies in een korte periode en ik kan de plastabletten weer op 20 mg gebruiken.
Hij ging mijn buik onderzoeken en het vocht in mijn benen en vond het niet overdreven veel. De Prednison is hier ook een boosdoener voor. Mochten er pijnklachten komen van mijn benen zou ik steunkousen kunnen laten opmeten.

Daarna ging hij de mogelijkheden bespreken die hij nog "op de plank" heeft liggen.
1. Xeloda (capecitabine) chemotherapie tabletten
2. Exemestane (hormoonbehandeling) met Everolimus
3. of niets doen (oftewel doorgaan met huidige medicatie zoals Fulvestrant en X-Geva)

Bij de chemotherapie in tabletvorm (1) zou je kunnen spelen met de dosering en als het niet bevalt stoppen wanneer je wilt. Dit is anders dan dat je de chemo intraveneus in neemt. Het kan thuis ingenomen worden en na elke kuur wordt het bloed gecontroleerd.

Er is geen haarverlies, maar wel kunnen bijwerkingen optreden zoals ; aften in de mond, pijnlijke handen en voeten, vermoeidheid, hoofdpijn. Er kunnen ook stopweken ingelast worden.

Bij de hormoontherapie (2) die ik dan zou krijgen in plaats van de Fulvestrant kunnen ook diverse bijwerkingen optreden (misselijkheid, nagelafwijkingen, huiduitslag, benauwdheid en vermoeidheid).

Deze twee behandelingen zijn er puur om de pijnklachten eventueel te verminderen en zorgen niet voor levensverlenging.
Een andere keuze is dus niets doen en "gewoon" verder gaan met de behandelingen die ik nu krijg.
De arts weet dat ik absoluut geen chemo meer wil en ik hoef nu ook nog niet te beslissen. Volgende week krijg ik een afspraak met een oncologie verpleegkundige om een en ander te bespreken.
We hebben dus heel wat om over na te denken de komende dagen.