Uitslag MRI van 1 december

Op maandag 1 december kreeg ik opnieuw een MRI van mijn rug en nek en heb ik mijn bloed laten onderzoeken.
Ik was blij dat het achter de rug was, want wat een rot herrie geeft zo'n MRI en je wordt er ook wat claustrofobisch van.
Bloedprikken is niet mijn favoriete hobby en als de verpleegster dan zegt, "oh, u bent moeilijk te prikken zeg", word ik al helemaal niet blij. Ik was opgelucht dat het toch lukte om 3 buisjes bloed te vullen.
Eerst was de vervolgafspraak bij de specialist gepland op donderdag 11 december om half 5 's middags maar dat vond ik wel spannend zo vlak voor de vakantie. Gelukkig kon ik het verzetten naar vandaag, dinsdag 9 december.

De toediening van X-Geva is een week naar voren geplaatst, dus i.p.v. om de 4 weken, nu één keer na 3 weken. Zodoende hoef ik de injectie niet zelf mee te nemen naar Amerika want ze kunnen best wel moeilijk doen over vloeistof met naalden. Dit scheelt een hoop rompslomp want het medicijn moet ook gekoeld blijven tijdens de reis.
Ik krijg nu de injectie thuis ingespoten de dag voor vertrek en zodra ik thuis ben direct de volgende.

Wat erg bizar is dat ik in februari 2004 te horen kreeg dat ik borstkanker had en mijn moeder in dat zelfde jaar in september. Na haar operatie hoefde zij geen extra behandelingen.
Zoals jullie weten heb ik dit jaar in februari het slechte nieuws te horen gekregen en nu is er onlangs geconstateerd dat mijn moeder uitzaaiingen heeft in haar oksel, heup en stuitje. Echt ongelooflijk.

Het was enorm druk in het ziekenhuis en we moesten een poos wachten tot we aan de beurt waren. Voor ons waren er 2 koppels die geen goed nieuws te horen hadden gekregen, akelig om te zien. Wat wel fijn is dat de arts ruim de tijd voor je neemt en alles duidelijk uitlegt. Dan maar wat langer wachten.
De uitslag van de bloedtest gaf aan dat de tumorwaarden ietsje gestegen zijn van 6.8 naar 7.6.
Er was in de metastasen van wervels C 2, 3, 5 en 7 lichte activiteit te zien en dat kan duiden op groeien. Door de groei verdringt de metastase het normale botweefsel en interfereert dus met de stevigheid van het bot.
Hij vroeg steeds naar mijn pijnklachten maar die zijn niet verergert en ook zonder de halskraag is de pijn niet toegenomen.
De arts wil weer een botscan (skeletscintigrafie) laten maken om daarna te overleggen met de radiotherapeut.

De laatste tijd ben ik erg snel buiten adem bij inspanning (trap lopen of wandelen) en heb al een hele poos een nare kriebelhoest. Voor de zekerheid wil hij dan ook röntgenfoto's laten maken van mijn longen plus een echo van mijn lever. Mocht er inderdaad groei plaatsvinden dan kan ik overgaan op andere medicijnen, bijvoorbeeld hormoontherapie met een soort chemo of anders een chemobehandeling. Daar moet ik nog maar even niet aan denken.

Onlangs las ik een heel herkenbaar verhaal op "borstkankervragen" zie link waarin ze schreef dat het iedere keer weer spannend is. De tijd is je beste vriend.

De volgende afspraken staan gepland voor half januari maar we gaan nu eerst een aantal weken genieten van elkaar, lekker eten, zwemmen, relaxen in de jacuzzi en de kerstsfeer met mooi weer. Waarschijnlijk zal het hoesten in een warmer klimaat ook een stuk minder worden.
De arts gaf aan dat de medische zorg in Florida heel goed is dus daar hoeven we niet over in te zitten. Als we maar voldoende verzekerd zijn want eventuele ziekenhuis kosten zijn erg hoog.

Fijne feestdagen allemaal.